İş sağlığı ve güvenliği kavramı, tarihsel olarak işçilerin çalışma koşullarının iyileştirilmesi ve iş kazalarının önlenmesi amacıyla ortaya çıkmıştır. Bu kavramın gelişiminde önemli dönemeçler şunlardır:
Sanayi Devrimi: 18. yüzyılın sonları ve 19. yüzyılın başlarında İngiltere'de başlayan Sanayi Devrimi, fabrikaların ve endüstriyel üretimin hızla arttığı bir dönemi işaret eder. Bu dönemde işçiler, tehlikeli iş koşulları ve uzun çalışma saatleri altında çalıştılar. İş kazaları ve işçi sağlığı sorunları arttı.
Çalışma Koşullarının İyileştirilmesi: İşçi sendikalarının oluşumu ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi için yapılan grevler ve kampanyalar, işçi haklarının korunmasına ve işçi sağlığı ve güvenliğine daha fazla vurgu yapılmasına yol açtı.
İlk İş Güvenliği Yasaları: Birçok ülke, işçi sağlığı ve güvenliği konularında yasaları kabul etmeye başladı. Örneğin, İngiltere'de 1833 Çocuk İşleri Yasası, çocuk işçilerin çalışma koşullarını düzenledi. Ardından 1844 İşçi Fabrikaları Yasası ve 1860 Madenler Yasası gibi yasalar takip etti.
Uluslararası İş Güvenliği Standartları: 20. yüzyılın ortalarından itibaren, iş güvenliği ve sağlık konularında uluslararası standartlar geliştirilmeye başlandı. Birleşmiş Milletler ve Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO), iş güvenliği ve sağlık konularında uluslararası standartların oluşturulmasına öncülük etti.
İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemleri: Son yıllarda iş sağlığı ve güvenliği konularında yönetim sistemleri geliştirilmiştir. ISO 45001 gibi standartlar, işletmelerin iş sağlığı ve güvenliği yönetimini geliştirmelerine yardımcı olur.
Bugün, iş sağlığı ve güvenliği kavramı, dünya genelinde yasal zorunluluklar, profesyonel dernekler, işverenler ve işçiler tarafından ciddi bir şekilde ele alınmaktadır. İşyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği politikalarının uygulanması, işçilerin sağlığını korumak ve iş kazalarını önlemek için önemlidir.
